Перегляд за Автор "Skalski, D. W."
Зараз показуємо 1 - 3 з 3
Результатів на сторінці
Налаштування сортування
Документ Aktywność fizyczna kobiet po 65 roku życia(Хмельницький національний університет, 2023) Czarnecki, D.; Skalski, D. W.; Tsyhanovska, N.; Pavlyuk, Y.Ewolucja cywilizacyjna i progres w medycynie przyczyniły się do wydłużenia życia człowieka. Nieznane kiedyś metody lecznictwa oraz nowoczesne środki farmaceutyczne zdecydowanie przedłużają zdolności osobnicze do zachowania sprawności fizycznej w zakresie układu krążenia, oddechowego i narządu ruchu. Zmiany te powodują zauważalną zmianę podejścia do życia, a także chęć aktywnego uczestniczenia w wielu zajęciach grupowych, dla których wcześniej nie znajdywano czasu ze względu na obciążenie innymi obowiązkami zawodowymi. Można zaobserwować, że wielu ludzi realizację swoich postanowień i pasji zostawia na wiek emerytalny. Aby te plany mogły być realizowane trzeba być do tego odpowiednio przygotowanym, nie tylko mentalnie, ale i fizycznie. W dalszym etapie życia wykorzystujemy nabytą wcześniej wydolność. Niestety stan ten nie jest nam dany na całe życie. Tak jak w każdym żywym organizmie, tak po 21 roku życia rozpoczynają się procesy starzenia, które w początkowej fazie są cyklem niezauważalnym. Po piątej dekadzie życia odczuwalne są jego trudy [14]. Obniża się wydolność fizyczna, stan psychiczny. Dokuczliwe są trudności z koncentracją oraz przyswajaniem nowych informacji. Dlatego należy dbać o kondycję fizyczną i psychiczną, ponieważ przedłuża to okres sprawności. Trend jakim jest aktywność fizyczna pozytywnie wpływa na kondycję zdrowotną, regenerację sił fizycznych i psychicznych [6]. Systematyczna aktywność fizyczna jest niezbędnym warunkiem prawidłowego rozwoju fizycznego i psychicznego, dobrego stanu zdrowia, ważnym aspektem profilaktyki chorób cywilizacyjnych, a także istotnym elementem terapii chorób i zaburzeń. Liczne badania dowodzą także, że odpowiednio dozowana aktywność ruchowa jest w stanie wyraźnie zmniejszyć negatywny wpływ procesu starzenia się˛ i jak najdłużej utrzymać zdrowie fizyczne, psychiczne i społeczne [7]. Podejmowanie różnych form aktywności ruchowej daje także możliwość poznania nowych ludzi, a tym samym większą pewność w kontaktach społecznych [4].Документ Pływanie z zasłoniętymi oczami a wartości kinematyczne(Хмельницький національний університет, 2023) Filipkowska, D.; Kreft, P.; Tsyhanovska, N.; Skalski, D. W.; Pavlyuk, Y.Związek człowieka z wodą tworzy wyjątkową - wieczną i nierozerwalną relację. Rodzimy się w wodzie, przez całe życie zawiera się ona wewnątrz nas, codziennie musimy ją spożywać żeby przeżyć. Człowiek znajduje się zatem z wodą w symbiotycznej zależności. Poruszanie się w środowisku wodnym to naturalnie zachowane umiejętności pływania i nurkowania z okresu płodowego. Niemowlęta instynktownie wykonują ruchy w wodzie, wstrzymują oddech przy zanurzeniu, otwierają oczy pod wodą, potrafią nawet same utrzymać się na powierzchni wody na plecach. Umiejętność pływania jako poruszania się w wodzie można porównać do umiejętności chodzenia - poruszania się po lądzie, obie są zapisane w rozwoju człowieka. Pływanie jest formą aktywności fizycznej, która kształtowana od najmłodszych lat wszechstronnie rozwija sprawność ruchową. Posiadanie umiejętności pływania jest postrzegane jako duża wartość przede wszystkim ze względu na bezpieczeństwo korzystania z akwenów wodnych, także funkcję profilaktyczną i korekcyjną wad postawy oraz jej korzystny wpływ na sprawność wszystkich układów anatomicznych i podnoszenie ogólnej wydolności organizmu. Opanowanie techniki sportowej jest wieloetapowym procesem dydaktycznym, którego tempo zależy od zdolności motorycznych, szczególnie koordynacji, struktury ciała i naturalnie motywacji. Osiągnięcie najwyższego, mistrzowskiego poziomu techniki odbywa się na wyczynowym poziomie pływania. Szkoleniem wyczynowym dzieci zajmują się szkoły i oddziały sportowe oraz szkoły i oddziały mistrzostwa sportowego. Program szkolenia sportowego w pływaniu rozpoczyna się od podstaw nauki pływania w pierwszej klasie szkoły podstawowej. Dzieci po pierwszym etapie szkolenia (podstawowym ukierunkowanym) powinny przede wszystkim na elementarnym poziomie techniki pływać wszystkimi czterema stylami: stylem grzbietowym, kraulem, stylem klasycznym i delfinem. Kolejnym etapem jest okres wszechstronny ukierunkowany przypadający na wiek 9-12 lat, podczas którego uczniowie klas III-V doskonalą technikę poszczególnych stylów, ma miejsce wszechstronne przygotowanie pływackie, zwiększenie wydolność organizmu. W klasach VI- VIII następuje przygotowanie pływaków do treningu na najwyższym poziomie ze względu na najdogodniejszy moment rozwojowy do adaptacji treningowych oraz indywidualizowanie techniki pływania. Szkoła podstawowa zamyka etap ukierunkowany szkolenia sportowego, w szkole ponadpodstawowej rozpoczyna się etap specjalistyczny przygotowujący do mistrzostwa sportowego. Najbardziej utalentowani zawodnicy kontynuują karierę sportową w wieku seniorskim, jeśli zostali wcześniej kompetentnie przygotowani, w tym okresie osiągają najlepsze wyniki i odnoszą sukcesy na zawodach.Документ Samoakceptacja dzieci niewidomych a terapia ruchowa level of aggression in capoeira competitors(Хмельницький національний університет, 2023) Kowalski, D.; Skalski, D. W.; Tsyhanovska, N.; Pavlyuk, Y.Niepełnosprawność to nieustająca konfrontacja z problemami w naszym codziennym funkcjonowaniu: problemy w rodzinie, w szkole, w pracy, w urzędzie, na ulicy. Jest to ciągłe zmaganie się z życiem oraz barierami jakie ono dla nas szykuje. Trudności nie wynikają wyłącznie z ułomności czy niepełnosprawności człowieka, ale przede wszystkim ze społecznych relacji, samoakceptacji, nastawień nacechowanych lękiem przed nieznanym. Barierą nie są jedynie napotkane na drodze przeszkody architektoniczne, ale krzywdzące, przedmiotowe traktowanie przez innych ludzi. Pełnosprawni nie mają wiedzy jak pomóc, jak reagować, aby nie urazić, unikają kontaktu lub ograniczają się jedynie do reakcji na wezwanie osoby potrzebującej. Choć niekiedy i wezwanie to nie znajduje adresata. Ludzie boja się „inności”. Trzeba jednak uświadomić sobie, że dziecko niewidome czy głuchoniewidome jest dzieckiem normalnym. Problemem wśród ludzi jest brak okazania akceptacji, równouprawnienia oraz szacunku osobom niepełnosprawnym w tym przypadku niepełnosprawnym wzrokowo. Niezmiernie ważną rzeczą jest aby ludzie niepełnosprawni nie czuli się odrzuceni, odepchnięci na dalszy plan w życiu codziennym i obowiązkach życia codziennego. Istotną rzeczą jest aby ludzie niepełnosprawni posiadali te same prawa, przywileje i szanse udziału w życiu społecznym i zawodowym, żeby byli stawiani na równi z osobami pełnosprawnymi.