Wpływ ćwiczeń koordynacyjnych na sportową technikę pływania stylem grzbietowym oraz kraulem

dc.contributor.authorKowalski, D.
dc.contributor.authorSkalski, D. W.
dc.contributor.authorPavlyuk, Y.
dc.contributor.authorTsyhanovska, N.
dc.contributor.authorKreft, P.
dc.contributor.authorКовальський, Д.
dc.contributor.authorСкальські, Д. B.
dc.contributor.authorПавлюк, Є.
dc.contributor.authorЦигановська, Н.
dc.contributor.authorКрефт, П.
dc.date.accessioned2023-08-21T20:40:13Z
dc.date.available2023-08-21T20:40:13Z
dc.date.issued2023
dc.description.abstractNa przestrzeni lat podejmowano próby opisania zdolności koordynacyjnych, ich zdefiniowania oraz struktury. Niejednokrotnie naukowcy wymiennie używali pojęć jako synonimów: cecha motoryczna - zwinność, cecha motoryczna - zręczność. Należy w tym miejscu uściślić znaczenia tych terminów stosowanych przez większość XX wieku, stosowanych jak się później okazało bezpodstawnie. Pojęcie zwinność zostało wprowadzone do teorii motoryczności przez Piaseckiego i Gilewicza (1964). Trzon tego sformułowania pochodzi od słowa “zwijać się”, co ma wyrażać wykonywanie określonych ruchów w sposób szybki, precyzyjny i ekonomiczny. Oznacza to, że zwinność ma morfo-funkcjonalne podłoże o charakterystyce informacyjnej, a także energetycznej. To powoduje wykluczenie innego toru rozumowania, w którym zwinność jako cecha motoryczna identyfikuje się z właściwościami koordynacyjnymi, ponieważ te warunkowane są zazwyczaj procesami informacyjnymi. Wyniki badań potwierdziły, wskazując na wysoki poziom stężenia czynnika energetycznego podczas wykonywania testów zwinności, co potwierdziło hybrydowy i kompleksowy (mieszany) charakter tej W literaturze obok wymienionych pojęć przewija się termin “uzdolnienia ruchowe”. Przeważnie określane są jako genotypowa właściwość do szybkiego, dokładnego i trwałego uczenia się ruchów. Na rezultat nauki jakiegoś nowego elementu ruchowego wpływa w głównej mierze poziom usprawnienia koordynacyjnego (zdolności), a także temperament jednostki. Obecnie przyjęło się jednoznacznie interpretować to pojęcie jako zbiór zdolności, informacji oraz sprawności, determinujący wysoką efektywność motoryczną. Sprawność fizyczna warunkuje umiejętność rozwiązywania przez człowieka zadań ruchowych lub zdolność do efektywnego i ekonomicznego wykonania pracy mięśniowej. Podstawą wszelkiego rodzaju sprawności fizycznej jest koordynacja wrodzonauk_UA
dc.description.abstractПротягом багатьох років робилися спроби описати координаційні здібності, їх визначення та структуру. Неодноразово вчені як синоніми використовували терміни як синоніми: рухова особливість - спритність, рухова особливість - спритність. Тут необхідно конкретизувати значення цих термінів, які використовувалися протягом більшої частини ХХ століття, вживалися, як згодом виявилося, невиправдано. Концепція спритності була введена в моторну теорію Piasecki і Gilewicz (1964). Корінь цієї фрази походить від слова «завиток», яке має вказувати на виконання певних рухів швидким, точним і економним способом. Це означає, що спритність має морфофункціональну основу з інформаційно-енергетичними характеристиками. Це виключає іншу лінію міркувань, у якій спритність як моторна особливість ототожнюється з координаційними властивостями, оскільки вони зазвичай зумовлені інформаційними процесами. Результати досліджень підтвердили, вказуючи на високий рівень концентрації енергетичного фактору під час виконання тестів на спритність, що підтвердило гібридний та комплексний (змішаний) характер цього. Здебільшого вони визначаються як генотипова властивість для швидкого, точного та постійного навчання рухів. На результат вивчення нового рухового елемента в основному впливає рівень розвитку координації (здібності) і темперамент особистості. В даний час прийнято чітко трактувати це поняття як сукупність здібностей, інформації та працездатності, що визначають високу рухову ефективність. Фізична підготовленість визначає здатність людини вирішувати рухові завдання або здатність ефективно і економно виконувати м'язову роботу. Основою всіх видів фізичної підготовки є вроджена координаціяuk_UA
dc.identifier.citationWpływ ćwiczeń koordynacyjnych na sportową technikę pływania stylem grzbietowym oraz kraulem / D. Kowalski, D. W. Skalski, Y. Pavlyuk, N. Tsyhanovska, P. Kreft // Physical Culture and Sport: Scientific Perspective. - 2023. - № 2. - P. 165-174.uk_UA
dc.identifier.urihttps://elar.khmnu.edu.ua/handle/123456789/14352
dc.language.isopluk_UA
dc.publisherХмельницький національний університетuk_UA
dc.subjectkoordynacjauk_UA
dc.subjectsiłauk_UA
dc.subjectpływanieuk_UA
dc.subjectefektuk_UA
dc.subjectкоординаціяuk_UA
dc.subjectсилаuk_UA
dc.subjectплаванняuk_UA
dc.subjectефектuk_UA
dc.subject.udc796uk_UA
dc.titleWpływ ćwiczeń koordynacyjnych na sportową technikę pływania stylem grzbietowym oraz kraulemuk_UA
dc.title.alternativeВплив координаційних вправ на спортивну техніку плавання на спині та кролемuk_UA
dc.typeСтаттяuk_UA
Файли
Контейнер файлів
Зараз показуємо 1 - 1 з 1
Назва:
PCS-2023-N2 (5) 165-174 (2).pdf
Розмір:
779.52 KB
Формат:
Adobe Portable Document Format
Опис:
Ліцензійна угода
Зараз показуємо 1 - 1 з 1
Назва:
license.txt
Розмір:
4.26 KB
Формат:
Item-specific license agreed upon to submission
Опис:
Зібрання